Bevallingsverhaal: Hannes

Zondag 17/02, om 3u52, is onze 2de rakker Hannes in onze wereld gekomen.
Een stoere jongen van 53cm en 4kg620 ! - Niet zo verwonderlijk na Timo...

Het was de bedoeling dat we in een klein, gezellig ziekenhuis zouden bevallen, maar het is iets anders uitgedraaid, het was meer dan een uur rijden, en we hebben het niet gehaald. Hannes is helemaal op z'n eentje (ok, en een beetje hulp van mama) gekomen op 3/4 van de rit, in een van de vele tunnels. De ambulance wachtte op ons aan de andere kant van de tunnel.

Van begin tot einde heeft het 1,5u geduurd, het eerste half uur thuis was ik overtuigd dat het valse weeën waren (onregelmatig in kracht en duur) tot ik meteen overging in gigantische weeën (en dan zijn we ook direct vertrokken !) om de 10 minuten, met al behoorlijk wat persdrang. Met schoonvader achter het stuur van zijn gloednieuwe auto (eerste 'rit') en Øyvind aan de telefoon met ziekenhuis-ambulance, tegen 120/u, is mijn water gebroken op de achterbank, en na een 4tal keer persen floepte Hannes eruit.
Als kosmisch toeval heette de eerste vroedvrouw die me opwachtte en verzorgde (en de moederkoek hielp geboren te worden) ook Kitty -erg ongebruikelijke naam hier in Noorwegen. Dus op een zekere manier was je er ook bij... :-)

Ik moet je erg hartelijk bedanken voor al je goede zorgen en raad bij m'n eerste bevalling, want ik weet zeker dat ik anders het hoofd niet zo koel zou gehouden hebben! Het was een enorme ervaring, zowel positief als een beetje negatief, maar het belangrijkste moment, waarop ik z'n hoofdje voelde staan en eruitkomen tot dat ik Hannes 'aanpakte' zal me altijd bijblijven.

Nogmaals bedankt en ik hoop dat je nog lang vele mama's mag begeleiden.

groetjes,

Marijke, Øyvind, Timo & Hannes

terug naar boven

 

 

 


Delphine